Rallyverslag Olga & Vladimir

Woensdag 28 September 2011

Zelfs voor een botte Rus en zijn wulpse Russische deerne zou het ongepast zijn om deze epiloog niet te openen met lofuitingen van formaat. Jullie zijn er namelijk wederom in geslaagd om de jaarlijkse "tocht der tochten" in Stalinistische perfectie neer te zetten. Alles wat er voor te bereiden viel was voorbereid en zelfs het onvoorziene was voorzien. Helden zijn jullie!

Ja ongeëvenaarde officials, we hadden echt wel door dat jullie niet alleen de weergoden hebben omgekocht, maar ook Rijkswaterstaat aan het werk hadden gezet om het achterstallig wegonderhoud op de route tijdig weg te werken. En dat jullie hen meteen heel subtiel wat extra verkeersborden hebben laten plaatsen is in alle opzichten als meesterlijk te kwalificeren.

Maar laten we een stap terugdoen in de tijd, want voor ons (Olga en Vladimir) ging het pad helaas over minder strak geplaveide wegen. Natuurlijk zagen we zaterdagochtend direct de opgetrokken wenkbrauwen toen we onze parkietgroene Moskvich aan het publiek presenteerden. Geen punt, want persoonlijk maakten wij ons meer zorgen over de groene nummerplaten die op onze auto prijkten. Zou er namelijk een politiebeambte komen opdagen, dan zou die ons zeer zeker een proces verbaal van vele tienduizenden roebels willen doen toekomen. Jullie begrijpen dat de schrik ons om het hart sloeg toen niet alleen een tweetal agenten, maar ook hun collegae gendarmes, carabinieri, bobbies en federal police officers, ten tonele verschenen. Met gierende banden zijn we er vandoor gegaan.

Door de omstandigheid dat onze Moskvich was uitgerust met een innovatieve hybride motor, die even soepel draait op ruwe stookolie als op biologische wodka, konden wij al snel uitlopen op de enorme politiemacht. Men zou ons nimmer meer te pakken kunnen krijgen en we konden, niet onbelangrijk, en passant de rally even winnen. Tot bleek dat onze onverwoestbare auto op vakkundige wijze was gesaboteerd! Vlak voor Huis ten Doorn en de lonkende lunch in zicht kwamen, bezweek het normaliter boterzacht schakelende koppelingssysteem van onze vierwieler. Zelfs de door de wonderreparateurs van Nefkens geboden hulp mocht geen baat meer hebben.

Hoofdverdachte is de heer E. De Zwart die al bij de start uitsprak te twijfelen of de Moskvitch de eindstreep zou halen. Verdere verdenkingen gaan uit naar zijn mogelijke handlangers de heren Jacobse en van Es, die eerder die dag op het bezit van neutronenkorrels waren betrapt. Mogelijk zou dit koppel zijn geassisteerd door een tweetal dames die, slechts gehuld in enkele bladeren, de aandacht op slinkse wijze naar zich toe trokken. Ook een bakkersduo werd, met een verdacht poeder op hun mutsen, in voorlopige hechtenis genomen.

Maar beste organisatoren, dankzij jullie voorzienigheid konden wij uiteindelijk de rally nog voortzetten in een vervangend vervoermiddel; een Lexus RX. Deze leek in eerste instantie niet te willen starten tot bleek, heel gruwelijk, dat dit vehikel door gerecyclede naaimachinemotoren werd aangedreven. Geamputeerd van vertrouwd motorgeronk, moesten we onze leidende klassementspositie opgeven. Maar wij gaven niet op en met het verstand op nul slaagden we erin om op eigen kracht de finish te bereiken.

Al met al beslist geen vergeefse moeite, want de eindbestemming bleek een soort hypermoderne ark van Noach te zijn. Terwijl het buiten naar analogie van het verhaal alvast begon te regenen, verzamelden zich in het schip de meest uiteenlopende figuranten. Zo ontmoetten wij de geilgeel geklede Uma Thurman, een vetgekapte Elvis Presley, enkele neergehaalde vliegende Hollanders, een transseksueel Peppi en Kokki duo, the annual return of Austin Powers, een handvol blowende flower power nozems en een officer, die de gentleman uithing. Maar ook signaleerden we Bonnie, Clyde en enkele maffiosi, op de hielen gezeten door Starsky, Hutch, Rosco P. Coltrane en een stoer kijkende Knight rider. Tja en dan waren er ook nog de nodige Gooise vrouwen, oftewel voor elke Rus wat wil(d)s!

Toen wij de volgende dag nog nadampend aan een stabiliserend van der Valk ontbijtje zaten, werd met vereende denkkracht onze Moskvichloze terugreis gepland. Met Hummer, taxi, trein en aanverwant materieel bereikten we uiteindelijk weer ons geliefde thuisland en kijken nu vol waardering terug op een evenement dat zijn weerga niet kent.

Hulde voor jullie inzet en creativiteit die tevens resulteerde in een omvangrijke donatie voor het noodzakelijk onderzoek naar levensbedreigende stofwisselingsziekten. Vooral daarom zijn jullie best Stars & Cars team, zoals we niet vaak genoeg kunnen herhalen, echte helden!!

Tot volgend jaar,
Olga en Vladimir